ген
биол.
ген (йăхран йăха куçакан вăрлăх тĕвви)
ген
сущ.муж.
ген (чĕрĕ организм несĕллĕхне упракан япала)
ген
м. биол. ген (йахран йăха куçакан вăрлăх тĕвви).
йĕвен
«узда», «уздечка»; АФТ, башк. йӳгән, Замахш., кумык, йӳген, уйг. Син. йӳ(р)ген и йӳген, азерб. йӳйэн, узб. юган, ног. ювен, тат. йӧгэн, уйг. жӳгэн, кирг. жӳгӧн к. калп. жуен, казах. карач. жӳген, туркм. уян, алт. В ӳген, ойр. ӳйген, тув., хак. чӳген «узда».
сăхман
, сăкман «суконный кафт ан»; тат. Сиб. сӳкмән «чекмень»; башк. сәкмән «зипун», «армяк»; хак. сикпен, алт. чекпен, чекмен «сукно»; тув. шекпен, шепкен «сукно»; «дождевик (из сукна)»; разг. «суконное пальто»; казах., к. калп, шекпен «армяк», «кафтан»; узб. чакмон «армяк», «кафтан»; тат. чикмән «кафтан»; караим, шушман «мантия»; тур. сокман «кожаные или сафьяновые носки, надеваемые на босу ногу» (Радлов IV, 527); тур. чекмен, чепкен «короткий суконный кафтан»; «плащ (дождевой)». Образованы с помощью аффикса -ман, -мен, -пен от глагола: 1. чув. *сăх, алт. В сук «надевать», «вкладывать», «всовывать»; комыт (ӳген) сук «надеть хомут (узду)»; хак. сух то же; тур. сок «всовывать», «втыкать», «вталкивать»; 2) тур. чек «надевать», «натягивать»; ср. перс. (чакман) «чекмень», «мужская верхняя одежда»; ср. йен. саук, сок, «шуба»; хант. сах «старинная женская куртка»; «особый вид шубы из оленьего меха». (FUF, IV, Anzeiger 16).
См. также:
гектолитр гемоглобин гемодиализ геморрой « ген » гендиректор генеалоги генеалогический генеалогия генезис